Η ψευδαίσθηση της Ελευθερίας

Frank Zappa

«Η ψευδαίσθηση της ελευθερίας θα συνεχίζεται για όσο είναι κερδοφόρα. Όταν θα γίνει υπερβολικά ακριβή, θα ρίξουν κάτω το σκηνικό, θα σπάσουν τα τραπεζάκια και τις καρέκλες και θα δούμε γυμνό τον τούβλινο τοίχο του θεάτρου»
Frank Zappa

Quote | Posted on by | Tagged , , , , | Leave a comment

Το πρόβλημά μας δεν είναι η κοινωνική ανυπακοή. Το πρόβλημά μας είναι η κοινωνική υποταγή…

«Το πρόβλημά μας δεν είναι η κοινωνική ανυπακοή. Το πρόβλημά μας είναι η κοινωνική υποταγή. Το πρόβλημά μας είναι ότι οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έμαθαν να πειθαρχούν στις προσταγές των ηγετών και ότι εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σφαγιαστεί ακριβώς λόγω αυτής της τυφλής υπακοής. Το πρόβλημά μας είναι ότι ο λαός είναι υπάκουος την ώρα που οι φυλακές είναι γεμάτες με μικροκλέφτες, ενώ οι μεγάλοι απατεώνες είναι αυτοί που διοικούν τη χώρα. Αυτό είναι το πρόβλημά μας».

-Howard Zinn-

Στην αυτοβιογραφία του [You Can΄t Be Neutral on a Moving Train, Beacon Press, Βοστόνη 2002], σημείωνε ότι η αντικειμενικότητα ουδέποτε υπήρξε στόχος στα μαθήματα που παρέδιδε. «Ήθελα οι φοιτητές να φεύγουν από την τάξη όχι απλά καλύτερα πληροφορημένοι, αλλά προετοιμασμένοι να παρατήσουν την ασφάλεια της σιωπής, πιο έτοιμοι να μιλήσουν, να δράσουν ενάντια στην αδικία όπου την έβλεπαν. Αυτή, φυσικά, ήταν μια συνταγή για φασαρίες».

Howard Zinn2

 

Ακολουθεί απόσπασμα από την εφημερίδα Αυγή

“Περί πολιτικής ανυπακοής και υπακοής: Χάουαρντ Ζιν” του Παναγιωτάκη Μιχάλη (23.11.2013)

Στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, κάνει αυτές τις ημέρες “τον γύρο” η δημόσια ανάγνωση μιας ομιλίας του μεγάλου Αμερικανού ιστορικού και πολιτικού ακτιβιστή Howard Zinn από τον Matt Damon. Η ομιλία αυτή με τίτλο “The Problem is Civil Obedience” (“Το πρόβλημα είναι η Πολιτική Υπακοή”)  ήταν η εισήγηση του Χάουαρντ Ζιν σε μια δημόσια συζήτηση για το θέμα της πολιτικής ανυπακοής, που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins της Βοστώνης το 1970, στην οποία ο Χάουαρντ Ζιν συμμετείχε, “σκαστός” από την παρουσία στο δικαστήριο για απόδοση ποινής (που σημαίνει ότι τελικά φυλακίστηκε εξαιτίας της απουσίας του αυτής), στο οποίο είχε καταδικαστεί για μια πράξη πολιτικής ανυπακοής: το συμβολικό κλείσιμο μιας στρατιωτικής βάσης και την σχετική “παρακώλυση συγκοινωνιών”. Η απαγγελία της ομιλίας αυτής από τον Ματ Ντέιμον, έγινε σε μια τιμητική εκδήλωση για τον Χάουαρντ Ζιν και την πολιτική του κληρονομιά που διεξήχθη στην Βοστώνη στις 31/12/2012. Ο Ματ Ντέιμον ήταν οικογενειακός φίλος με τους Ζιν.

Για να γίνει κατανοητή η θέση του Χάουαρντ Ζιν για το εξαιρετικά επίκαιρο στην χώρα μας θέμα της Πολιτικής Ανυπακοής και του πολιτικού ακτιβισμού, μεταφράσαμε τις “‘Επτά κατευθύνσεις για την πολιτική ανυπακοή” του Ζιν από το βιβλίο του “Disobedience and Democracy: Nine Fallacies on Law and Order” (Ανυπακοή και Δημοκρατία, Εννέα Πλάνες για τον Νόμο και την Τάξη – 1968) ενώ παραθέτουμε στο τέλος της σελίδας την ομιλία στα Αγγλικά (με σύνδεση στο πλήρες της κείμενο):

 

‘Επτά κατευθύνσεις για την πολιτική ανυπακοή

Howard Zinn11. Η πολιτική ανυπακοή είναι η εσκεμμένη, στοχευμένη παραβίαση του νόμου για έναν ζωτικό κοινωνικό σκοπό. Μπορεί όχι απλά να είναι δικαιολογημένη αλλά και να είναι και απαραίτητη όταν διακυβεύεται κάποιο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, και όταν τα νόμιμα μέσα είναι ανεπαρκή για την εξασφάλιση του δικαιώματος αυτού. Μπορεί να πάρει την μορφή της παραβίασης ενός απεχθούς νόμου, της διαμαρτυρίας εναντίον μιας άδικης κατάστασης, ή της συμβολικής εφαρμογής του επιθυμητού νόμου ή της συνθήκης. Ενδεχομένως να θεωρηθεί τελικά νόμιμη, ενδεχομένως και όχι, λόγω του συνταγματικού ή του διεθνούς δικαίου, αλλά στόχος της είναι πάντα το κλείσιμο του χάσματος μεταξύ του νόμου και του δίκιου, σαν μια ατέρμονη διαδικασία ανάπτυξης της δημοκρατίας

2. Η γενική υπακοή στον νόμο δεν έχει καμία κοινωνική αξία, όπως δεν έχει αξία και η γενική ανυπακοή στον νόμο. Η υπακοή σε κακούς νόμους σαν τρόπος ενστάλαξης κάποιας αφηρημένης υπακοής στo “κράτος δικαίου”, στη “νομοκρατία”, το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να ενθαρρύνει την ήδη ισχυρή έφεση των πολιτών να υποκύπτουν στην εξουσία των αρχών και να εγκαταλείπουν την αμφισβήτηση της καθεστηκυίας τάξης. Η εξύμνηση του “κράτους δικαίου” ως απόλυτης αρχής είναι σημάδι ολοκληρωτισμού, και είναι δυνατόν να υπάρχει ατμόσφαιρα ολοκληρωτισμού σε μια κοινωνία που έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά της δημοκρατίας. Η παρότρυνση προς του πολίτες να μην υπακούν άδικους νόμους, και το καθήκον των πολιτών να μην υπακούν επικίνδυνους νόμους αποτελεί μέρος της ίδιας της ουσίας της δημοκρατίας, που δέχεται πως η κυβέρνηση και οι νόμοι της δεν είναι ιεροί αλλά εργαλεία που υπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς: τη ζωή, την ελευθερία, την ευτυχία. Τα εργαλεία μπορεί να απορρίπτονται Οι σκοποί όχι.

3. Η πολιτική ανυπακοή μπορεί να αφορά παραβίαση νόμων που δεν είναι οι ίδιοι απεχθείς, προκειμένου να υπάρξει διαμαρτυρία για κάποιο πολύ σημαντικό ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση η σημαντικότητα του νόμου που παραβιάζεται θα πρέπει να μετριέται σε σχέση με την σημαντικότητα του ζητήματος. Ένας νόμος οδικής κυκλοφορίας που παραβιάζεται προσωρινά δεν είναι συγκρίσιμης σημασίας με την ζωή ενός παιδιού που το πατάει κάποιο αυτοκίνητο· η παράνομη είσοδος σε γραφεία δεν είναι καθόλου συγκρίσιμη με τον θάνατο ανθρώπων στον πόλεμο· η παράνομη κατάληψη ενός κτηρίου δεν είναι εξίσου αμαρτωλή με τις διακρίσεις στην παιδεία. Μια και δεν είναι μόνο κάποιοι συγκεκριμένοι νόμοι, αλλά οι γενικές συνθήκες που μπορεί να είναι αφόρητες, νόμοι που υπό κανονικές συνθήκες μπορεί να είναι από μόνοι τους θεμιτοί ενδέχεται να χρειαστεί να παραβιαστούν στα πλαίσια διαμαρτυρίας.

4. Αν μια συγκεκριμένη πράξη πολιτικής ανυπακοής αποτελεί μια ηθικά δικαιολογήσιμη πράξη διαμαρτυρίας, τότε η φυλάκιση όσων εμπλέκονται στην πράξη αυτή είναι ανήθικη και οφείλει να απορρίπτεται και να αμφισβητείται μέχρι τέλους. Ο διαμαρτυρόμενος δε χρειάζεται να δεχθεί τον νόμο που ορίζει την τιμωρία του, περισσότερο από τον νόμο που παραβίασε. Μπορεί να υπάρξουν φορές κατά τις οποίες άνθρωποι που μετέχουν σε μια διαμαρτυρία μπορεί να επιλέξουν να πάνε φυλακή σαν μέθοδο συνέχισης της διαμαρτυρίας τους, σαν τρόπο για να υπενθυμίσουν την αδικία στους συμπατριώτες τους. Αλλά αυτό είναι διαφορετικό από την ιδέα πως θα πρέπει να πάνε φυλακή στα πλαίσια κάποιου κανόνα που έχει σχέση με την πολιτική ανυπακοή. Το βασικό ζήτημα είναι να διατηρείται μέχρι τέλους το πνεύμα της διαμαρτυρίας, είτε αυτό επιτυγχάνεται με την παραμονή στη φυλακή ή με την αποφυγή της φυλάκισης. Η αποδοχή της φυλάκισης με μεταμέλεια ως αποδοχή των “κανόνων”, ισοδυναμεί με την ξαφνική μεταστροφή προς ένα πνεύμα υποτέλειας, προς έναν ευτελισμό της σοβαρότητας της διαμαρτυρίας

5. Όσοι συμμετέχουν σε πράξεις πολιτικής ανυπακοής θα πρέπει να επιλέγουν τακτικές κατά το δυνατόν μη-βίαιες, που να συμβαδίζουν με την αποτελεσματικότητα της διαμαρτυρίας και την σοβαρότητα του ζητήματος. Θα πρέπει να υπάρχει κάποια εύλογη σχέση μεταξύ του βαθμού της αναταραχής και της σημαντικότητας του προκείμενου ζητήματος. Η διάκριση μεταξύ βλάβης σε ιδιοκτησία και βλάβης σε ανθρώπους θα πρέπει να είναι μείζονος σημασίας. Οι τακτικές εναντίον ιδιοκτησιών μπορεί να περιλαμβάνουν (και πάλι ανάλογα με την αποτελεσματικότητα και το είδος του ζητήματος): απαξίωση (όπως στα μποϋκοτάζ), ζημιές, προσωρινή κατάληψη και μόνιμη ιδιοποίηση. Όπως και να έχει η πίεση κάθε πράξης πολιτικής ανυπακοής θα πρέπει να εστιάζει ξεκάθαρα, και επιλεκτικά στο αντικείμενο της διαμαρτυρίας

6. Ο βαθμός της αναταραχής που προκαλεί η πολιτική ανυπακοή δεν θα πρέπει να ζυγίζεται απέναντι σε μια ψευδή “ειρήνη” που υποτίθεται ότι ισχύει στην υφιστάμενη κατάσταση των πραγμάτων, αλλά απέναντι στην πραγματική αναταραχή και βία που είναι κομμάτι της καθημερινής ζωής, που εκφράζεται ανοιχτά διεθνώς στους πολέμους, αλλά κρύβεται τοπικά κάτω από το προσωπείο εκείνο της “τάξης” που συγκαλύπτει την αδικία της σύγχρονης κοινωνίας

7. Το πώς σκεφτόμαστε για την πολιτική ανυπακοή θα πρέπει να συνυπολογίζει πως εμείς και το κράτος έχουμε διαφορετικά συμφέροντα και οι εκπρόσωποι του κράτους δεν θα πρέπει να μας ξεγελούν στο να το ξεχνάμε αυτό. Το κράτος επιζητά την εξουσία, την επιρροή, τον πλούτο σαν σκοπούς καθεαυτούς. Το άτομο επιζητεί την υγεία, την ειρήνη, την δημιουργική απασχόληση, την αγάπη. Το κράτος εξαιτίας της ισχύος και του πλούτου του διαθέτει πάμπολλους εκπροσώπους των συμφερόντων του. Αυτό σημαίνει πως το κάθε άτομο θα πρέπει να κατανοήσει την ανάγκη να σκέφτεται και να δρα από μόνος του ή σε συνεργασία τους συμπολίτες του.

Η ομιλία του Χ.Ζιν διαβάζεται από τον Ματ Ντέιμον (Youtube)

Η ομιλία του Χ.Ζιν διαβάζεται από τον Ματ Ντέιμον (Vimeo)

 

πηγή α’

πηγή β’

 
Posted in Κοινωνία, Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

Μια smart-tv και συνήθως πλέον αρκετά πιο “smart” από τον χρήστη, κάνει τα πράγματα ακόμη και επικίνδυνα.

tv-headerΘα πρέπει να είναι τουλάχιστον αφελής κάποιος για να επιτρέπει να έχει στο δωμάτιό του, ή στο σαλόνι του, έναν υπολογιστή (τηλεόραση) που είναι μονίμως ανοιχτός, (καθώς σπάνια σβήνουμε την tv από τον κεντρικό διακόπτη) με κάμερα και μικρόφωνο τα οποία δεν μπορεί επ ουδενί να ελέγξει πότε μπορούν να λειτουργούν και κάτω από ποια προγράμματα, κρυφά, ή και φανερά ακόμα, με αναμμένη, ή σβηστή την οθόνη, σε ένα λειτουργικό σύστημα (παρακλάδι του linux) για το οποίο οι περισσότεροι, εκτός από το να κατεβάζουν μικρές εφαρμογές (apps) και να τις δοκιμάζουν, έχουν βαθειά μαύρα μεσάνυχτα.

Επίσης και με αφορμή το επισυναπτόμενο βίντεο, πρέπει να σημειωθεί πως δεν είναι αρκετά ηλίθια η κάθε samsung, ούτε φυσικά και αρκετά πανούργα, ώστε να μπορεί σήμερα να ενσωματώσει κάτι στο hardware ως σύστημα παρακολούθησης, δηλαδή στην ίδια τη συσκευή, εξασφαλίζοντας το ότι αυτό δεν θα ανακαλυφθεί μελλοντικά… δεν smartphoneχρειάζεται να το ρισκάρει όπως  περίπου έγινε με γνωστές εταιρίες smartphones στα τέλη του 2011. Κάποια στιγμή ο χρήστης -αδαής κατά 99%- θα πέσει στη “λούμπα” και αν επιπλέον στοχοποιηθεί, τότε είναι απίθανο να μην την πατήσει… θα έχει έναν εξαιρετικό κοριό με μάτια και αυτιά μέσα στο σπίτι του… ή και περισσότερους από έναν!
Εννοείται βέβαια πως κάθε στιγμή ο πάροχος του λειτουργικού συστήματος  και οι γύρω “συνεργάτες” του πως γνωρίζουν το τι πληκτρολογείτε στην tv, τι βλέπετε, πότε και για πόσο το βλέπετε, πότε προτιμάτε να αλλάζετε κανάλι, και όλα αυτά βέβαια με τη συγκατάθεσή που εσείς δώσατε, αφού με την εγκατάσταση ακόμη και των απλούστερων εφαρμογών, πολλές φορές επιβεβαιώνετε ότι τους παρέχετε αυτό το δικαίωμα. Φυσικά, αρκετά από όλα αυτά τα γνωρίζει και η κάθε πάροχος προγραμμάτων ψηφιακής τηλεόρασης… Αυτό για όσους δεν έχουν smart tv και νομίζουν ότι έτσι τη γλυτώνουν με έναν mpeg4 αποκωδικοποιητή!

Σκεφτείτε μόνο ότι λίγο καιρό μετά από την τελευταία φορά (πάνε χρόνια προφανώς) που πέρασαν από το σπίτι σας και σας χτύπησαν το κουδούνι για να σας κάνουν “γκάλοπ” για το τι σταθμούς προτιμάτε κλπ, άρχισαν να ξέρουν το τι βλέπετε και προφανώς δεν χρειάζεται να τους πείτε πλέον τίποτα, τουλάχιστον για τις τηλεοπτικές προτιμήσεις σας και τη ζωή σας στο “κουτί”.

The-problem-with-theΗ προσθήκη όμως και του smart-TV, δυστυχώς συνήθως αρκετά πιο smart από τον μέσο χρήστη, κάνει τα πράγματα να αρχίζουν να γίνονται επικίνδυνα. Στο να ξέρουν οι καναλάρχες, οι διαφημιστές και οι γύρω τους (χορηγοί εκπομπών, ταινιών, δημοσκοπικές, πολιτικά κόμματα κλπ) το τι βλέπουμε, λες, “πάει στο διάολο, δεν βαριέσαι”, το να σε κατασκοπεύουν όμως να κρυφοκοιτάνε και να κρυφακούν μέσα στο δωμάτιό σου εντελώς άγνωστοι, αυτό παραπάει!!!
Προσέξτε και μην πανικοβάλλεστε, δεν λέω ότι αυτό σας συμβαίνει αυτή τη στιγμή, ή ότι η πάροχος εταιρεία του λειτουργικού συστήματος θέλει το κακό μας, αλίμονο, ό,τι μπορεί κάνει η κακομοίρα για να μας προστατεύσει κρατώντας τα προσωπικά μας δεδομένα αυστηρά για  τον εαυτό της (προς το παρόν), αυτό που λέω είναι ότι πολλοί μπορούν να “χακάρουν” τις smart-tv όπως ακριβώς ένα laptop και να το κάνουν να συμβεί.

Γενικά ισχύει το ακόλουθο, το οποίο βασικά έχει ειπωθεί  για άλλους λόγους, ίσως ακόμη πιο σημαντικούς: “Πετάξτε την τηλεόραση από το παράθυρο”

1984

1984


εκλεκτικισμός

βίντεο: TheAlexJonesChannel


Posted in Επιστήμη & Τεχνολογία | Tagged , , , | Leave a comment

Ελλάδα, το λίκνο του σουρεαλισμού!

kouvelisΤα τελευταία δέκα χρόνια, η χώρα είδε να γίνονται πέντε φορές εκλογές και να περνάνε έξι πρωθυπουργοί. Μόνο το 2012 έγιναν δύο, με μεγαλύτερο πρωταγωνιστή τον Κουβέλη που το Μάιο δήλωνε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να συνεργαστεί με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και ένα μήνα μετά το έκανε. Γιατί ή μιλάμε ή βήχουμε. Βέβαια, ο Φώτης έχει ένα χρόνιο βήχα που μάλλον του έμεινε από τις καρπαζιές που έτρωγε από Βενιζέλο και Σαμαρά όσο τους κρατούσε από το σακάκι για να τον παίρνουν μαζί όπου πήγαιναν.

Το βήχα του τον έκοψε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αφού τον ιντρίγκαρε να νομίζει ότι θα παίξει συνεργασία ώστε να μην ψηφίσει για Πρόεδρο, του είπε τελικά “Φωτάκο, ευχαρίστως να έρθεις μαζί μας, αλλά όχι Επικρατείας, στο ψηφοδέλτιο κανονικά σαν τους άλλους. Θες;” “Όχι”, είπε αυτός και τώρα κατεβαίνει “αυτόνομα, αλλά σε συνεργασία”. Έτσι, γιατί μπορεί. Μέχρι τις 25 του μήνα που θα καταλάβει ότι δεν μπορεί και θα πάει σπίτι του.

Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος των περισσότερων βουλευτών αυτή τη στιγμή. Ότι θα πάνε σπίτι τους. Και καλά να έχεις κλέψει, να έχεις εξασφαλίσει την οικογένεια και να σε στείλουν σπίτι (βλέπε μερικά πρώην κεφάλια του ΠΑΣΟΚ), αλλά να είσαι το τίποτα, ένα απόλυτο πολιτικό μηδενικό, να έχεις πει και πέντε μαλακίες κατά καιρούς και να βλέπεις ότι έρχεται η ώρα να επιστρέψεις στην κανονική σου ζωή, όπου δε σου πληρώνει κανείς ένα πεντοχίλιαρο το μήνα μαζί με τηλέφωνα, εισιτήρια και αμάξια; Πίκρα.

Να, πάρε πχ τη Μίκα Ιατρίδη. Την ξέρεις; Όχι. Και γιατί να την ξέρεις; Η γυναίκα υπηρέτησε όλη της την ζωή τη ΝΔ και όταν αρνήθηκε να ψηφίσει το δεύτερο Μνημόνιο, διεγράφη από το κόμμα και πήγε στους Ανεξάρτητους Έλληνες. Τότε έγινε αντάρτισσα. Τα τουί της εναντίον Σαμαρά και ΝΔ θα τα βρεις όλα μαζί εδώ. Βέβαια, μόλις είδε ότι δε θα έβγαινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας και θα πηγαίναμε σε εκλογές, θυμήθηκε ότι της έκανε ο Δήμας κι έτσι τον ψήφισε τη δεύτερη και τρίτη φορά. Την επόμενη μέρα έκλεισε το λογαριασμό της στο τουήτερ και επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία και τώρα λέει ότι “σε μια δύσκολη στιγμή για τη χώρα και την παράταξη αυτή δηλώνει παρούσα”.

Μαζί με αυτήν βέβαια και άλλοι τρεις πολιτικάντηδες του ίδιου βεληνεκούς, που αν έμεναν εκτός ΝΔ θα τους έτρωγε ο λύκος και η μαρμάγκα.

Και εκεί, λοιπόν, που όλα έβρισκαν τον προεκλογικό τους ρυθμό τον καλό, το γνήσιο, τον ελληνικό, αυτόν που ξέρουμε και έχουμε αγαπήσει, βγαίνει ο ΓΑΠ και λέει “κάνω κόμμα” και τραβάει μια πεταλιά στο ποδήλατο. Μαλάκες όλοι. Ντάξει, λογικό είναι στην αρχή να νομίζεις ότι κάποιος με το παρελθόν του αποκλείεται να το εννοεί. Εδώ ένα σουβέρ κλέβεις από μια μπυραρία και ντρέπεσαι να ξαναπατήσεις, και ο ΓΑΠ, που μας έβαλε στο Μνημόνιο και θυμήθηκε μετά να μας το πει, βγαίνει τώρα και ανακοινώνει το “Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών”. Το οποίο θυμίζει δραματικά το κόμμα που είχε ιδρύσει ο παππούς του το 1935: “Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος”.

Το ότι ο ΓΑΠ (ο ΓΑΠ, ρε φίλε!) επικαλείται ακόμα το σοσιαλισμό είναι τόσο σουρεάλ που λιώνουν μέχρι και οι πίνακες του Νταλί, αλλά για περισσότερο σουρεάλ, συνέχισε να διαβάζεις:

Μαθαίνουν στο ΠΑΣΟΚ για το κόμμα και τους λούζει κρύος ιδρώτας. Γιατί, σου λέει, οι ΠΑΣΟΚοι που πήγανε στο ΣΥΡΙΖΑ, πάνε, δεν ξαναγυρίζουν. Άντε λίγοι να ψηφίσουν το ΓΑΠ. Από πού λοιπόν θα κόψει; Από μας, τους σοσιαλδημοκράτες, τους κεντροαριστερχαχαχα! Γιατί μόνο εμείς μείναμε εδώ, στο κυβερνητικό καθήκον και τη μάσα. Εμείς μείναμε εδώ να φυλάμε το μαντρί. Κάτι Συμμαχίες για Νέα Ελλάδα, κάτι Νέοι Μεταρρυθμιστές, κάτι Πρωτοβουλία β’, κάτι Μπίστηδες δηλαδή.

μαλακεςΚαι βγαίνει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ και αποκαλεί “ανήθικη και παράλογη” την απόφαση του ΓΑΠ. Ανήθικη! Που το να μιλάει το ΠΑΣΟΚ για ηθική είναι σαν να ακούς serial killer να διδάσκει Ποινικό Δίκαιο. Ο δε Βενιζέλος το χαρακτήρισε “θλιβερό γεγονός” και είπε με τον τρόπο του ότι ο ΓΑΠ δεν είναι ρυθμιστής των εκλογών. Hello, Beni! Ο ΓΑΠ μπορεί να πάρει και μεγαλύτερο ποσοστό από σένα!

Τα ξέρουν όμως αυτά ο Μπένι και ο Σαμαράς, δεν είναι βλάκες. Ξέρουν τι πού… τσουνάμι έρχεται. Το βλέπουν. Γι’ αυτό και ο Σαμαράς αρνείται να συμμετάσχει σε debate με τον Τσίπρα. Δεν θέλει, λέει, να “νομιμοποιήσει την πολιτική αθλιότητα” και τον αποκαλεί υβριστή. Γι’ αυτό, για να μην νομιμοποιήσει την πολιτική αθλιότητα, επιλέγει να δίνει μόνο συνεντεύξεις με autocue και να απαντάει “ζωντανά” σε ηχογραφημένες ερωτήσεις δημοσιογράφων. Επαναλαμβάνω: για να μην νομιμοποιήσει την πολιτική αθλιότητα τα κάνει όλα.

Ξηρός1Πάντως, πρέπει να του αναγνωρίσουμε κάτι. Μπορεί ο κόσμος να φτωχοποιήθηκε επί της κυβέρνησής του, αλλά νιώθει ασφάλεια. Για παράδειγμα, δεν πρόλαβε να χάσει η ΝΔ στις Ευρωεκλογές πέρυσι το καλοκαίρι, και αμέσως συνέλαβε το Μαζιώτη. Δεν πρόλαβε να ανακοινώσει τις βουλευτικές και συνέλαβε τον Ξηρό. Αυτά δεν είναι τυχαία πράγματα. Η ΝΔ έχει αντανακλαστικά. Και μην ακούτε τώρα κάτι συνωμοσιολόγους σαν τους από κάτω που το είχαν προβλέψει:

Ξηρός2

Οι @33_3_33 και @blacktom1961 είναι προφανώς τίποτα άπλυτοι θολοκουλτουριάρηδες ΣΥΡΙΖΑίοι που δεν πατάνε ποτέ στην εκκλησία. Σαν τη Δούρου, που την κατήγγειλαν ο Πλεύρης και ο Άδωνις, που κάποτε αποκαλούσε τρικ το Άγιο Φως, ότι έλειπε από την Πρωτοχρονιάτικη δοξολογία στον Άγιο Διονύσιο. Γιατί, κυρά μου, πώς θες να κυβερνήσεις και δεν πας να ανάψεις ένα κεράκι, να κάνεις το σταυρό σου, να πεις την προσευχή σου, να κάνει έτσι ο θεός το αυτί του να ακούσει τι έχεις να του πεις; Γίνεται διακυβέρνηση σε ευρωπαϊκή χώρα το 2015 χωρίς το Θεό αγκαζέ;

Δεν αισθάνομαι καλά.

Μόλις είδα ότι είπε ο ΓΑΠ: Θα πολεμήσουμε αυτούς που θέλουν την εξουσία για δικό τους όφελος.

LOL, ρε φίλε! Δεν υπάρχει αυτή η χώρα!

doors
πηγή

Posted in Ατασθαλίες | Tagged , , , , , | Leave a comment

“Θετική Ενέργεια”: η μάστιγα της εποχής

Θετική ενέργεια: η εικονική αυτοπραγμάτωση και η νομιζόμενη άμυνα των ατόμων που βλέπουν παντού απειλές και εχθρούς, και πιστεύουν ότι τα ξορκίζουν πείθοντας τον κόσμο ότι περνάνε και νιώθουν τέλεια.

Κάτι σαν το ‘είμαι καλά, περνάω μια χαρά, θέλω να του πεις ψέματα’ της Πέγκυς Ζήνα. Όλα είναι εντάξει επειδή έτσι αποφάσισαν να δηλώσουν. Και γύρω γύρω πέφτουν βόμβες και μαχαιρώματα. Από συναισθηματικό καταφύγιο, το δόγμα της θετικής ενέργειας έχει εξελιχθεί σε ολόκληρο σύστημα σκέψης και αντίληψης, που ασυλλόγιστα εξωραΐζει και την πιο σκατένια πτυχή των πραγμάτων, προς όφελος της νηπιακής ψυχολογίας του εκάστοτε θιασώτη της.

Για κάποιους ανθρώπους είναι απλώς αδύνατο να αποδεχτούν ότι πέρα από τις καλές, υπάρχουν και οι πραγματικά αισχρές, ανυπόφορες, ελεεινές στιγμές στη ζωή. Και τέλος. Χωρίς ελαφρυντικά, χωρίς περαιτέρω διαπραγματεύσεις. Plain shit. Αντιδραστικά, και σε πλήρη άρνηση όντες, επιλέγουν όχι να διδαχθούν κάτι από την ατυχία, αλλά να τη μεταμφιέσουν σε κάτι αισιόδοξο, λες και τα λόγια με τα οποία περιβάλλεται μία μαλακία θα την κάνουν λιγότερο μαλακία. Η όλη εκστρατεία κουκουλώματος και βαυκαλισμού αποκτά σχεδόν δικτατορικές διαστάσεις, καθώς οι υποστηρικτές της προσπαθούν να την επιβάλουν στους άλλους με το ζόρι, προκρίνοντας τη μόνιμη ευφορία τους ως την μοναδική πρέπουσα στάση ζωής. Με το που κάποιος επιχειρήσει να αμφισβητήσει τη σκοπιμότητα και την αυθεντικότητα του κύματος αγάπης που εκπέμπουν επί παντός επιστητού, κηρύσσουν ιερό πόλεμο και του επιτίθενται λες και πρόκειται για τον χειρότερο εχθρό τους. Και, εδώ που τα λέμε, είναι πράγματι εχθρός τους, γιατί εκπροσωπεί τον μέσο όρο της πραγματικότητας, την άβολη κανονικότητα που εξισορροπεί καλό και κακό, της οποίας και αποτελούν εμμονικούς αρνητές.

Το λυπηρό με τους οπαδούς της αυτιστικής “θετικής ενέργειας” (πέραν της παρανοϊκής αλλοίωσης της πραγματικότητας καθεαυτήν) είναι ότι με την καταχρηστική εξομοίωση καλού και κακού, έχουν πάψει να διακρίνουν και να εκτιμούν το πραγματικά καλό, αυτοτελώς. Αφού όλα είναι εν δυνάμει υπέροχα, τίποτα δεν ξεχωρίζει – τα πάντα συναποτελούν μία χλιαρή σούπα η οποία τους θρέφει τόσο όσο χρειάζεται, καθημερινά. Καμία εξέλιξη, καμία αλλαγή, καμία πρόοδος, “αγάπη μόνο” και αποκρουστικά είδωλα καταναγκαστικής ευθυμίας και προγραμματισμένης φυσιολογικότητας. Η μόνη φάλτσα νότα στη μελωδία είναι όσοι αρνούνται να ενταχθούν στην ενορχήστρωση.

Έχοντας συναναστραφεί αυτούς τους ανθρώπους πολύ περισσότερο απ’ όσο θα ‘θελα, έχω συμπεράνει ότι η εμμονή τους στην ωραιοποίηση του περιβάλλοντος είναι ως επί το πλείστον τακτική επιβίωσης -υποβολιμαία πολλές φορές- αλλά αληθινά απαραίτητη για την διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας τους. Πρόκειται για άτομα που δεν έχουν ούτε το σθένος ούτε την απαραίτητη συγκρότηση για να διαχειριστούν την εμετική δουλειά, το άπληστο αφεντικό, τους ανεπαρκείς φίλους τους ρεαλιστικά, γι’ αυτό και καταλήγουν να παραμετροποιούν το όλο σκηνικό εικονικά, να το αναβαπτίζουν, και να το αντιμετωπίζουν όπως θα του έπρεπε, αν ήταν άλλο. Πάρτε ως παράδειγμα τις κοινωνικές κλίκες που ευδοκιμούν σε κάθε σύγχρονο κύκλο, με άτομα που στην καλύτερη περίπτωση μισιούνται, αλλά για κάποιο λόγο υποδύονται τους αγαπημένους κοινωνούς ενός αμοιβαίου οράματος, μιας μεγάλης αγάπης την οποία όλοι χαϊδεύουν δημοσίως αλλά κανείς δεν εννοεί ιδιωτικά.

Από την άλλη, βέβαια, δεν πρέπει να παραγνωριστεί η σπεκουλαδόρικη πλευρά του πράγματος, η πολιτική (κυρίως) εμπορευματοποίηση της “θετικής ενέργειας” που συσπειρώνει ανερμάτιστο κόσμο γύρω από μια κοινή ιδέα για να πυροδοτήσει στοχευμένες επιθέσεις κατά ιδεολογιών, απόψεων και ατόμων. Όποιος σου χαλάει τη θετική ενέργεια, άλλωστε, είναι πιθανότατα φασίστας (τι ωραία που φοριέται αυτή η έννοια όταν τη νοηματοδοτείς υποκειμενικά), και πρέπει να τον πατάξεις άμεσα. Παράλληλα, η ομαδοποίηση κάτω από την ομπρέλα της “θετικής ενέργειας” είναι μία εξαιρετικά αποδοτική τεχνική αποπροσανατολισμού του κόσμου απ’ ό, τι τον υπονομεύει και τον βλάπτει κατ’ ουσίαν. Το σκεπτικό είναι χριστιανικής δογματικής σύλληψης με χιπστερίζον, όμως, περίβλημα: Δεν ασχολούμαστε με το κακό, του γυρνάμε και το άλλο μάγουλο, και στο μεταξύ διοχετεύουμε όλη μας την ενέργεια στο βάψιμο παγκακιών και στις δωρεάν αγκαλιές στους δρόμους. Επενδύοντας αποκλειστικά στη φροντίδα του αισθητικού περιγράμματος της ζωής μας και εξαρτώντας από το τελευταίο τη διάθεσή μας, αποστασιοποιούμαστε πρακτικά και ιδεολογικά από τα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα, αφήνοντάς τα στη διακριτική ευχέρεια “των μίζερων που μας ζαλίζουν με τον αρνητισμό τους”.

Η άδολη αισιοδοξία είναι μια έννοια εντελώς διαφορετική από την επίπλαστη νιρβάνα του προζακισμού, και συνιστά γνώρισμα ανθρώπινο. Ως ανθρώπινο γνώρισμα, λοιπόν, δεν είναι ανεξάντλητο, δεν είναι μόνιμο, δεν ισχύει παντού και πάντοτε. Είναι οκ να μην είσαι διαρκώς οκ – το ζητούμενο, άλλωστε, ποτέ δεν ήταν να είσαι συνέχεια καυλωμένος. Ρεαλισμός δεν σημαίνει μιζέρια, σημαίνει μέτρο στην αισιοδοξία και την απαισιοδοξία. Επομένως, συνέλθετε λιγάκι, φίλοι μου, που ξεκινήσατε δεύτερη καριέρα ως ευαγγελιστές της αγάπης και της ομόνοιας. Κάτι δεν πάει καλά με την ιεραποστολή σας και κατά βάθος το ξέρετε.

fulllength-depression-1πηγή

Posted in Κοινωνία | Tagged | Leave a comment

Η τελευταία συνέντευξη του Carl Sagan (1934-1996)

O Sagan με πικρία μας αναφέρει ότι ενώ ζούμε σε μια εποχή που βασίζεται στην επιστήμη και την τεχνολογία, οι πολιτικοί οι οποίοι παίρνουν τις αποφάσεις δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση με καμία από τις δύο. Ταυτόχρονα οι πολίτες δεν θέλουν να γνωρίζουν για τίποτα από τα δύο, συνεπώς όμως τότε ποιός είναι αυτός που παίρνει τις αποφάσεις σε μια Δημοκρατία για το ποιό θα είναι το μέλλον εκείνο που επιστήμη και τεχνολογία προδιαγράφουν μπροστά μας! Αυτή λοιπόν η εύφλεκτη κατάσταση άγνοιας και ισχύος κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα εκραγεί μπροστά στα μάτια μας.
Ένα επιπλέον αντικείμενο ανησυχίας του Σάγκαν αναδύεται μέσα από το ότι η επιστήμη δεν είναι απλά ένα “σεντούκι με μυστικά και γνώσεις” αλλά ένας τρόπος σκέψης, ένας τρόπος αντιμετώπισης και ανάκρισης του κόσμου με σκεπτικισμό και την λεπτή αίσθηση της κατανόησης του ανθρώπινου σφάλματος σε αυτή τη διαδικασία. Αν δεν είμαστε ικανοί με σκεπτικισμό να αντιμετωπίσουμε τους ανθρώπους που καρπώνονται την εξουσία όταν οι τελευταίοι μας λένε το τι είναι σωστό και τι λάθος, τότε γινόμαστε έρμαια και αθύρματα μιας μεροληπτικής και καθόλου ευχάριστης “τυχαιότητας” για τον κάθε τσαρλατάνο πολιτικό, ή θρησκευτικό ηγέτη που θα μας πλευρίσει.
Όπως είχε πει και ο Τζέφερσον, δεν είναι αρκετό να συμπεριλάβουμε απλά κάποια δικαιώματα στο Σύνταγμα, οι πολίτες θα πρέπει να αποκτήσουν τέτοια μόρφωση ώστε να είναι ικανοί να εξασκήσουν με αυτήν τον σκεπτικισμό τους, διότι διαφορετικά δεν θα διοικούν ποτέ οι πολίτες τη χώρα και τη Δημοκρατία αλλά ολοκληρωτικά οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους πολίτες.

 

Βιογραφικό του Carl Sagan από την Wikipaidia

 

Posted in Επιστήμη & Τεχνολογία | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Η ασύδοτη δικομματική νομενκλατούρα σπαταλά αφειδώς δις ευρώ

…Πριν μερικές μέρες, στο δημοφιλές για τους λεφτάδες του δικομματικού καθεστώτος beach bar Nammos της Μυκόνου, έγινε η πολυδιαφημιζόμενη συναυλία των Χούλιο Ινγκλέσιας και Αντώνη Ρέμου. Πριν ξεκινήσει η συναυλία, μπήκαν στο Nammos ελεγκτές του υπουργείου οικονομικών και κάθισαν στην ταμειακή μηχανή. Όταν τις πρωινές ώρες της Πέμπτης έκλεισε το ταμείο, οι ελεγκτές του υπουργείου οικονομικών μέτρησαν 2.150.000 ευρώ…

Vamvoukas' Blog

Γιώργος Α. Βάμβουκας, Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)

‘Αρθρο μου που δημοσιεύτηκε στην Kontranews (2.8.2014)

Περί το τέλος Ιουνίου είχε ξεσπάσει το πρωτοφανές σκάνδαλο, με το φορτίο των 2.120 κιλών ηρωίνης αξίας εκατοντάδων εκατ. ευρώ (€), που βρέθηκε σε βίλα γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας στη Φιλοθέη και σε αποθήκη του Κορωπίου. Σε διεξοδικές αναλύσεις μας από τη στήλη αυτή, έχει επισημανθεί ότι τα εισοδήματα από έκνομες οικονομικές δραστηριότητες κυμαίνονται μεταξύ 35 και 90 δις € κάθε χρόνο και τούτο ανάλογα της μεθόδου υπολογισμού των παράνομων εισοδημάτων της παραοικονομίας. Πριν μερικές μέρες, στο δημοφιλές για τους λεφτάδες του δικομματικού καθεστώτος beach bar Nammos της Μυκόνου, έγινε η πολυδιαφημιζόμενη συναυλία των Χούλιο Ινγκλέσιας και Αντώνη Ρέμου. Πριν ξεκινήσει η συναυλία, μπήκαν στο Nammos ελεγκτές του υπουργείου οικονομικών και κάθισαν στην ταμειακή μηχανή. Όταν τις πρωινές ώρες της Πέμπτης έκλεισε το ταμείο, οι ελεγκτές του υπουργείου οικονομικών μέτρησαν 2.150.000 ευρώ. Δηλαδή, μόνο σε…

View original post 431 more words

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ελληνικό: Επένδυση ή κάτι “άλλο”;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείοο Ελληνικού:
Ελληνικό: Επένδυση ή κάτι άλλο;

ellinikoΑπό όποια πτυχή της «επενδυτικής» πρότασης και αν το κοιτάξει κανείς,  η επικείμενη πώληση του Ελληνικού  στη Lamda Development του ομίλου Λάτση,  μόνο ως  σκανδαλώδης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.  Εμείς από την πλευρά του ΜΚΙΕ, ετοιμάσαμε μια απάντηση σε αυτή την  εκποίηση που αποδεικνύει το ουσιαστικό χάρισμα από την Κυβέρνηση στα ιδιωτικά συμφέροντα.

Στο βίντεο που ακολουθεί,  αναδεικνύουμε μία προς  μία τις πτυχές της εξαπάτησης εις βάρος του Ελληνικού λαού και αποδεικνύουμε με βάσιμα επιχειρήματα τον αποκλειστικά κερδοσκοπικό χαρακτήρα της υποτιθέμενης «επένδυσης». Και σε αυτούς που μπορεί να σκέπτονται εάν υπάρχει άλλη λύση αντιπαραθέτουμε  την πρόταση του καθηγητή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Νίκου Μπελαβίλα και της ομάδας του, βασισμένη στη μελέτη τους όπως αυτή εκπονήθηκε ήδη από το 2012.

Στο βίντεο αναφέρονται επιγραμματικά γενικές πληροφορίες που έχουν ωστόσο μεγάλο ενδιαφέρον.  Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη πρόταση του κου Μπελαβίλα, μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους, όπου υπάρχει ολόκληρη η ομιλία του καθηγητή καθώς και η σχετική μελέτη, όπως αυτή δόθηκε σε Δημόσια Διαβούλευση για το Ελληνικό, στη Βουλή των  Ελλήνων, τον Οκτώβριο του 2012.

Τα 6.200.000 τ.μ. θα αγοραστούν για 915 εκατ. ευρώ, δηλαδή 148 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Την ίδια ώρα, το συνολικό κόστος για το ελληνικό δημόσιο θα αγγίξει τα 2,1-2,5 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα το κράτος όχι μόνο δεν θα κερδίσει χρήματα, αλλά θα χάσει κιόλας.

Οπότε – σημειώνεται στο σχετικό βίντεο –

«ούτε για επένδυση μιλάμε αλλά ούτε καν για ξεπούλημα: Μιλάμε για ληστεία!»

Η ομιλία βρίσκεται εδώ

Και η μελέτη εδώ

 

πηγή: Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

Posted in Ατασθαλίες | Tagged , , | Leave a comment